نقاله پیچ (یا اسکرول) به شکل پیچ ارشمیدمی است. اتصالات در داخل ساحل و کاسه بین دو هاب پایان, با ترخیص کوچک کمتر از 2 میلی متر تابشی. دارای تعدادی از توابع است. نه تنها مواد جامد را منتقل می کند، بعد از اینکه کیک تشکیل می دهند. در امتداد بخش کاسه استوانه ای و تا ساحل، آن را نیز می پذیرد خوراک و شتاب آن را تا سرعت کاسه.
در ساده ترین شکل آن، نقاله دارای یک هاب مرکزی استوانه ای با مجموعه ای از پروازهای welded بر روی آن، به شکل یک مارگیل مداوم است. یاتاقان های نقاله و مهرهای مرتبط در هر دو انتهای قطب مرکزی آن قرار دارند. جایی در بین یاتاقان ها محفظه ای به نام منطقه خوراک خواهد بود که از هر دو یاتاقان مهر و موم شده و منزوی شده است.
پروازهای نقاله به طور معمول در برابر سایش با استفاده از یک ماده مقاوم در برابر سایش مانند استلیت، پوشیدن آلیاژهای مقاوم یا کاشی های کاربید تنگستن ساینتر محافظت می شوند. دوغاب خوراک از طریق دهانه های خوراک در بدنه نقاله به دکنتر معرفی می شود.
نقاله نسبت به کاسه به آرامی می چرخد و به این ترتیب تخلیه را به سمت دهانه های تخلیه جامدات در انتهای کوچک کاسه منتقل می کند. پیشرفت محوری پرواز در یک نوبت زمین است. نقاله معمولاً تک پروازی است، اما برخی پروازهای دونفره (دو شروع) دارند. به عنوان مانند برای فرایند روغن زیتون. پروازها یا عمود بر خط مرکز هستند یا تمایل رو به جلو (پروازهای canted) دارند.
